Thema Metamorfose: bezoek kunstenaars in ateliers, galeries en musea in Haarlem en omstreken. Twee weekenden, 7-8 en 14-15 november, van 11.00 tot 17.00 uur.

Kunstlijn Haarlem 2026

'en taille directe' Dat is mijn werkwijze, vanuit een klein idee of summiere schets: ontstaan tekeningen en beelden. Een zoektocht naar verhoudingen, volumes en verbindingen uit nieuwsgierigheid, verlangen en weemoed.

Klaas Kamphuis

Jacqueline van Rosmalen (1960) woont en werkt in Hoofddorp. Opleiding: Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Faculteit beeldende vorming (1e gr. Tekenen/Kunstgeschiedenis). Zij werkt met verschillende disciplines, (Houtskool/Aquarelpotlood/Acryl/H2Oil op doek of papier/fotografie/digitale technieken), of een combinatie van technieken. In haar werk is abstract of figuratief geen doel op zich maar uitkomst van het creatieve proces. Kleuren worden gekozen om de kleuruitdrukking zelf of vanwege symbolische betekenissen. Zoals Jacqueline van Rosmalen vroeger met potlood en schetsboek de lijnen uitzette voor haar beeldend werk, zo gebruikt zij nu ook de (digitale) camera om beelden vast te leggen. Die vroeg of laat een inspiratiebron vormen. Een enkele keer staat de foto op zichzelf, vaker is het een uitgangspunt om op associatieve wijze tot een bepaald beeld te komen. Grafiek, fotografie, digitale-, schilder- en tekentechnieken (i.c.m. een enkele keer textiele technieken) wisselt zij graag af en zijn een middel om steeds haar verhouding te bepalen tot “de wereld” om haar heen. De laatste jaren is ook het uitgaan van een bepaald concept, een idee 'n belangrijk gegeven geworden. Dat bepaalt mede de keuze aan materialen c.q. technieken.

Jacqueline van Rosmalen

Ontdekking van het alledaagse, daar gaat het in mijn werk over. Iets wat we misschien niet meer zien onder de aandacht brengen. Mijn werk geeft mij de geruststelling dat er altijd een ontsnapping mogelijk is. Al is het alleen in mijn hoofd. Via minimalistische middelen en met een vleugje humor hoop ik ook dit gevoel bij de kijker achter te laten. In mijn werk onderzoek ik in hoeverre het mogelijk is om bestaande spullen te gebruiken. Mijn werk beweegt zich tussen de muur, de ruimte en het lichaam. Ik geloof in de kracht van samenwerking en in de schoonheid die ontstaat wanneer ideeën, mensen en materialen elkaar ontmoeten.

Yvonne Haven

Kleur speelt een fundamentele rol in het werk van Els Moes. Het is niet enkel een esthetisch element, maar een middel om atmosfeer en betekenis over te brengen. Kleur is een veelzijdig communicatiemiddel en maakt het mogelijk om abstracte ideeën tastbaar te maken. Kleur is niet zomaar een toevoeging maar een essentiële drager van een zwijgen en expressie. Kleur vormt een brug tussen de innerlijke wereld van de maker en de toeschouwer. De schilderijen van Els Moes wordt opgebouwd uit verschillende tinten, verdunde transparante acrylverf- en lakken op en aluminium ondergrond. Tussendoor worden er delen weggeschuurd of juist extra aangezet. De vele lagen vormen uiteindelijk een beeld dat diepte suggereert.

Els Moes

Na vijftig jaar tekenen, schilderen en printen voelt het maken nog altijd als compleet nieuw. Het is nooit routine. De constante zoektocht is tegelijkertijd spannend, rustgevend en doodvermoeiend.

Pieter Berkhout

Ik schilder landschappen niet om ze vast te leggen, maar om een moment, een gevoel of een herinnering op te roepen. De invloed van mijn Braziliaanse wortels is voelbaar in het gebruik van kleur, licht en ritme, wat een subtiele warmte aan de schilderijen verleent. Ik werk graag met aquarel op hout, waarbij ik de nerven en de materie zichtbaar laat zodat ze in dialoog treden met het beeld. Het hout als drager speelt een actieve rol: het draagt herinnering en structuur. Het zichtbare nerfpatroon, de kleur en de textuur versterken de band met het organische en met de tijd zelf.

Adriana Nakata

Ik laat mij vaak inspireren door de veranderende tijdsgeest en komen ideeen door nieuwe trends. Maar mijn kunstwerken hebben altijd de intentie om de omgeving mooier en plezieriger te maken.

Hans Peters

Ella Scholtens

Didi Overman is beeldend kunstenaar, maker, beeldend therapeut en opleider/ mede-grondlegger van de tekenbewegingsmethode (TBM). Ze studeerde in 1980 af in schilderen en monumentale vormgeving aan de Rietveld-academie. Didi wil met haar werk bijdragen aan een bewuste, gezonde en verbonden wereld. Hierbij laat zij zich niet beperken door statische conventies en gebaande paden. Nieuwsgierigheid naar het andere en de ander is de grond van haar inspiratie. Dit komt terug in alle componenten van haar werk. ‘Vanuit de samenhang tussen thema, materiaal en dynamiek ontstaan tekeningen, installaties en objecten. De Japanse sumi-e techniek (zwarte inkt op rijstpapier) is een grote inspiratie voor mijn denk- en werkwijze. Het ‘doen’ is de zwarte inkt, en het ‘laten’ is het witte papier. Ze zijn even belangrijk om tot een beeld te komen. Deze vorm van schilderen vraagt om concentratie en loslaten tegelijkertijd, en daarmee aanwezigheid in het hier en nu. Ook in mijn andere werk, zowel 2D als ruimtelijk, pas ik deze principes toe; het ontstaat uit wat zich op het moment aandient, zowel wat idee als materiaal betreft. Vanuit die bron gaat de stroom altijd door, vaak ondergronds, dan komt er een periode geen nieuw werk bij maar zodra de stroom weer opduikt werk ik achter elkaar door en ontstaan er meestal korte of lange series kleine of grote schilderijen en tekeningen. Zo gaat het al mijn hele werkende leven en ik vertrouw er inmiddels op dat het altijd schildert in mij.

Didi Overman

Henk Zwanenburg studeerde in 1985 af aan de Amsterdamse Academie voor Beeldende vorming. Hij schildert nog steeds, vaak landschappen met voertuigen met expressief kleurgebruik en soms vervormde perspectieven waarbij het verfexperiment ook een belangrijke rol speelt. Laatste thema's in zijn werk; Tatasteel, vogels op gordijnstoffen, en daarvoor oa smeltende gletsjers, tractoren.

Henk Zwanenburg

Marieke Adrichem is textielkunstenaar en laat zich inspireren door het landschap en de natuur. Ze fotografeert ruimtelijke vilten objecten die een interactie aangaan met de natuur, zoals in haar serie "Natuurgevoelens". Daarnaast maakt ze wandkleden, geïnspireerd op de natuur, van vilt of zelfgeverfde wol.

Marieke Adrichem

Ik volg de lijnen waar natuur en menselijke natuur elkaar raken en onderzoek hoe ze in elkaar overvloeien.

Gígja Reynisdóttir

In 2008 studeerde ik af aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag als meubelontwerper. ​Ik maak toegepast werk zoals te zien is in mijn tafels en bijzettafels en abstract werk voor aan de muur. Ik verzaag gebruikte tafelbladen, schuur het en verlijm het weer. De herhaling, de nerfwerking en de schaduwwerking geven het verrassende effect aan het werk. Mijn inspiratie haal ik uit geometrische vormen en patronen. Ik hou van moderne architectuur. Als ontwerper probeer je constant je richting te bepalen. Zeker in deze tijd van overconsumptie is het van essentieel belang dat we verstandig omgaan met materialen en grondstoffen. Zo werk ik steeds vaker met restmaterialen en probeer ik bestaande objecten te vernieuwen zoals je kunt zien in mijn Table-to-Table projecten. Ook hou ik van beeldhouwen. Eerst begonnen in steen, maar ook in hout. Duurzaamheid pas ik toe door bijvoorbeeld een gebruikt tafelblad te verzagen en te verlijmen en dan pas te gaan vormen. Ik voel mij heel comfortabel bij de ei/keivorm, maar nu ontstaan een aantal intrigerende gezichten of maskers. Sinds 2009 heb ik mijn eigen werkplaats en galerie in Fort Liebrug in Haarlemmerliede. Vanuit deze inspirerende plek ontwikkel ik mijn eigen lijn in de kunst.

Paul van Zijp

Hans Frans Mulleners (b. 1994) is a Dutch self-taught multidisciplinary artist from Haarlem. Trained as a woodworker and furniture designer, his painting practice organically emerged in his workshop. He became fascinated by the ways in which grain, texture and irregularities of scrap wood could guide the form of his figurative subjects. His paintings on reclaimed panels embrace the material’s warped structure, exposing traces of previous use as focal points within the composition. Combining gestural mark-making with techniques inspired by Northern Renaissance panel painting, such as mixing foraged pigments with tempera on gesso, he carves, stains, and ebonizes the surface to blur the boundary between painting and object. Through this tactile process, scenes of human interaction gradually emerge, shaped by memories and atmospheres of the Catalan coast and canals and nightlife of Amsterdam’s historic harbour district.

Hans Frans Mulleners

Roberto Helder is een Haarlemse kunstenaar die zich voornamelijk richt op modeltekenen en het vastleggen van het menselijk lichaam. Zijn voorkeur gaat uit naar het werken met acrylverf en Oost-Indische inkt, waarbij hij zich laat inspireren door Japanse manga en Ukiyo-e. Deze invloeden resulteren in krachtige lijnen en vormen in zijn werk. Zijn liefde voor modeltekenen ontstond tijdens zijn tijd aan de kunstacademie. Roberto streeft ernaar het lichaam weer te geven zoals het is: vergankelijk en voortdurend veranderend. Hij gelooft dat ieder mens perfect is, zelfs met gebreken, en benadrukt de schoonheid van deze vergankelijkheid in zijn werk.

Roberto Helder

Werk naar de natuur. Direct, spontaan. Olieverf, aquarel en pastel.

Joke Kokkelkoren

Als beeldend kunstenaar en filosoof probeer ik mijn leven lang al door middel van beelden en woorden uit te drukken wat ik om mij heen zie, wat mij raakt en waarmee ik denk dat ik anderen kan raken. Kijken, voelen, weer kijken en beschouwend denken is de volgorde, waarin mijn schilderijen en ( bronzen beelden) ontstaan. Het thema 'metamorfose' was al veel in mijn beelden te vinden. Dit jaar heb ik het ook meer in mijn schilderijen uitgeprobeerd. Het is voor mij een manier om te blijven groeien en veranderen en te zoeken naar steeds nieuwe vormen van leven in mij en mijn omgeving.

Vicky Brinkmann

In today’s world, nature feels strangely distant. For many, it is both a source of longing and quiet fear. Surrounded by artificial environments and immersed in virtual spaces, organic life can seem unfamiliar, even unsettling. Yet beneath this growing detachment lies a deep human need: to reconnect with the living world that shaped us. This tension is central to my work. After living for over 30 years in dense urban environments, I began to fear how far I had drifted from nature. Moving to a small city confronted me with this distance, and slowly, through everyday encounters, helped me rediscover a sense of connection. My sculptures emerge from this fragile balance between distance and closeness, anxiety and attraction. We live mediated lives, experiencing the natural world more often through screens than through direct contact. Through hand-building and wheel-throwing techniques, I create organic forms inspired by seaweed, chanterelle mushrooms, and petals, structures shaped by movement and chance. Each piece evolves intuitively, without strict planning, echoing nature’s quiet unpredictability.

Daria Platova

Ik ben een Haarlemse fotograaf en afgestudeerd in 2010 aan de fotoacademie te Amsterdam. Mijn eerste camera, destijds nog analoog, kreeg ik van mijn vader die in het verleden ook actief was als fotograaf en later zijn creativiteit uitte in o.a. de schilderkunst. Als fotograaf ben ik vaak op straat te vinden en beweeg mij intuïtief door de openbare ruimte en laat mij leiden door het licht en de levendigheid van de stedelijke omgeving. Met een aantal vaste thema’s die mij sturen, pak ik die momenten waarmee ik mijn gevoel op beeld vastleg. Hieruit zijn verschillende series ontstaan die onderling veel raakvlakken hebben en die ik zie als een groot onderzoek naar de menselijke aard en de invulling van de openbare ruimte. En sinds de Corona-jaren richt ik mijn lens ook vaker op het natuurlijk landschap, waarbij ik mij laat leiden door mijn innerlijk kompas. Sinds 2017 exposeer ik jaarlijks tijdens de Kunstlijn Haarlem. En dit jaar exposeer ik met de expositie 'Interrupted by silence' ; een lopende serie, ontstaan tijdens corona waarbij ik mijn blik richt op het natuurlijk landschap. Zie ik jullie bij Hello I'm Local?

Daan Ruijter

Mariska Hofman

Bram Mous

ik poog in mijn werk het onzichtbare te laten zien

Joris Verdonkschot

Ik schilder wat zich moeilijk laat benoemen. Mijn werk beweegt tussen abstractie en herkenning. Landschappen ontstaan en verdwijnen weer; water, aarde, licht en duisternis keren terug als elementaire vormen. Daartussen verschijnen soms een steen, een boot, een kruis, een foto of een enkel woord. Ik werk in lagen. Ik schilder, overschilder, schraap weg en laat sporen achter. Wat wordt uitgewist, hoeft niet verdwenen te zijn. Mijn werk raakt aan verlangen, verlies, vergankelijkheid en de zoektocht naar betekenis. Film, literatuur, religie en kunst laten daarin hun sporen na, zonder dat zij het beeld verklaren. Ik weet meestal niet precies waar een schilderij naartoe gaat. Dat is ook de reden dat ik schilder. Een schilderij hoeft daarom voor mij geen antwoord te geven. Het moet iets openlaten.

JW Rijneveldshoek

Naast werk in opdracht voor bedrijven, reclame- en communicatie bureaus fotografeer ik in mijn vrije werk: architectuur, landschap en stedelijk landschap. Nu met een focus op geabstraheerde museum interieurs.

Michel Campfens

Blijven waar je bent en toch vertrekken is al jaren mijn motto. Landschap en natuur zijn mijn inspiratiebronnen. Mijn werk ontstaat in het atelier. Ik put uit mijn herinneringen, mijn verbeelding en laat mijn schilderijen letterlijk uit de verf ontstaan. Gelaagdheid, structuren zijn belangrijk maar ook transparantie verlies ik niet uit het oog.Ik werk met acryl op doek in groot en klein formaat. Pas als er een schilderij klaar is wist ik wat ik wilde.

José van Waarde

Mino Wortel

Joop Schrotenboer

speurend naar beelden waarin soek geportretteerd werd voor hij bestond kwam michelangelo opnieuw in het oog.zijn werk,ooit een late eerste liefde.een kennismaking met kunst en mannen.opnieuw verleidt wordt soek zijn model,verkent dit lichaam.legt vast op papier,daarna in stof.

Soek Zwamborn

Galerie de Provenier presenteert recent werk van Maurice Ploem. Stillevens en landschappen in olieverf en Portretten in houtskool. Welkom!

Maurice Ploem

Het thema van de Kunstlijn 2026 is Metamorfose. Voor mijn tentoonstelling heb ik een selectie gemaakt van werken die ik het afgelopen jaar heb gefotografeerd in een aantal oude watersteden in China. Traditionele dorpen, in gebieden die vaak zijn omgeven door bergen. Zeker dorpen als Wuhzhen, Xidi en Hongcun zijn prachtige voorbeelden van de feodale Chinese periode. In eerste instantie ging ik naar deze eeuwenoude locaties om de architectuur in beeld te brengen. De verstilde tijdloze schoonheid werkt voor mij uiterst inspirerend. Echter tijdens mijn zoektocht hiernaar viel mij op, hoeveel met name jonge vrouwen zich laten verleiden om op die oude locaties van gedaante te verwisselen. Metamorfose dus. Gekleed in traditionele kostuums leggen zij zich met 'selfies' vast op deze historische locaties. Het gaat denk ik om de transformatie van iets bestaands in iets nieuws. Als moderne jonge vrouwen ruilen ze voor even de ene identiteit in voor de andere. De term metamorfose is door de geschiedenis heen niet voor niets nauw verbonden met 'zelfverwerkelijking'. Toen het thema voor de Kunstlijn Metamorfose bekend werd, ben ik gaan denken hoe ik hier met dit beeldmateriaal vorm aan zou kunnen geven. Op de tentoonstelling komen traditionele scrolls te hangen met daarop foto's van bovengenoemde vrouwen in combinatie met beelden van de architectuur. Gedaanteverwisseling en metamorfose, de beelden laten zien dat verandering onvermijdelijk is, maar dat niets volledig verloren gaat. De wereld verandert en de mensen zijn voortdurend in beweging.

Christhilde Klein

Jolanda Prinsen

Geïnspireerd fotograaf met een voorliefde voor portretten en landschappen

Fjodor Buis

Ben Imhoff

Esther Marvelde-Eggermont

Beelden en foto's gebaseerd op eigen beleving van verleden, heden en toekomst. Abstracte weergave van mijn familie, maar het kan ook over de jouwe gaan. textiel, hout, klei

Mariël van Schravendijk

Van oorsprong psycholoog/socioloog en actief in de bestrijding van georganiseerde criminaliteit. Na een auto-ongeluk is Renée tijdens de revalidatie begonnen met schilderen. Vanaf dat moment is haar passie om te schrijven verlegd naar de beeldende kunst. Zo volgde ze enkele jaren de vakopleiding aan de Kunstacademie in Haarlem, waar ze naast het schilderen ook de ruimtelijke kunst ontdekte. Al snel werd kunstenaarscollectief Art De Zout opgericht en opende in 2021 de gelijknamige pop-up galerie voor het eerst haar deuren in het hart van Haarlem. De kruisbestuiving met andere kunstenaars, contact met het publiek en maatschappelijke betrokkenheid vormen nog altijd een belangrijke drive. Terugkerende thema’s in haar werk zijn identiteit, de fluïditeit tussen vrouwelijkheid en mannelijkheid en de vrijheid om te zijn wie je bent of wie je wilt zijn (óók als dat niet volgens de verwachtingen van anderen of de heersende sociale norm is). Veelal figuratief in kleurrijk pallet, soms ook abstract. “Ik verbeeld de werkelijkheid (on)bewust imperfect, waardoor er ruimte overblijft. Want ruimte geeft vrijheid, waarin alles mogelijk is”.

Renée van der Hulst

Martine de Ruiter maakt kleurrijke, geabstraheerde bloemschilderijen waarbij ze een zelfontwikkelde schildertechniek met ‘paletstukken’ gebruikt. Deze is lang geleden ontstaan doordat ze het zonde vond om de prachtige gemengde kleurencombinaties op haar palet af te spoelen. Het gebruik van deze gedroogde stukken gemengde verf, waarvoor Martine het woord ‘paletstukken’ bedacht, zorgt voor een scherp contrast, reliëf en een unieke, eigen stijl. “Het gebruik van de paletstukken in mijn schilderijen werkt abstraherend, waarbij je steeds weer andere groei en bloemen, insecten, vogels, etc. ziet. Binnen mijn eigen techniek blijf ik ontdekken en experimenteren en word ik verrast. Een heel fijne manier van werken.” Martine wordt vertegenwoordigd door verschillende Nederlandse galeries, waaronder Galerie Année in Haarlem en haar werk wordt wereldwijd aangekocht.

Martine de Ruiter

Afke Spaargaren

In mijn werk ben ik geinteresseerd in de weggestopte en minder mooie kanten van de mensheid. De schaduwrijke hoeken die te ongemakkelijk zijn om in de realiteit van ons bestaan het hoofd te bieden. Ik gebruik escapisme, niet om van deze plekken weg te rennen, maar ze te betreden en weer te geven in hun volle monsterlijke ongewenste glorie. Fantasie blijft een vertaalmethode van de werkelijkheid en creert zo ruimte voor sociale kritiek en innerlijke reflectie.

Flora Bella Rosa van der Linde

Mijn voorliefde om mensen te schilderen zie je terug in mijn schilderijen. Mensen met hun dagelijkse bezigheden, wachtend op het openbaar vervoer, kijkend naar een catwalk, chillende pubers en wandelend op het strand. In de breedste zin van "uit het dagelijks leven' veranderen mijn schilderijen mee.

Marianne Bevers

Klei is voor mij een materiaal van transitie. Het beweegt mee, verandert onder mijn handen en vindt steeds opnieuw een andere vorm. Mijn inspiratie ontstaat vanuit dit proces: het zoeken, voelen en ontdekken van wat de klei zelf wil worden. In mijn werk onderzoek ik diverse kleivormen, van organische en zachte lijnen tot meer uitgesproken structuren. Iedere vorm vertelt iets over verandering, beweging en het moment waarop iets nieuws ontstaat.

Annette Blankensteijn

In zijn fotografie is Bert op zoek naar de essentie van een beeld, naar tijdloosheid. Filosofische uitgangspunten en intuïtie zijn voor hem een leidraad. Chaos en orde zijn onderwerpen die regelmatig terug te vinden zijn in zijn werk. Hij vindt inspiratie in zowel de natuur als in materialen die uitnodigen tot abstracties. Wat betreft het gereedschap is Bert veelzijdig. Analoog, van kleinbeeld tot 8x10 inch grootformaat en digitaal in al zijn facetten. Hij werkt altijd in zwart-wit omdat dat de essentie van het onderwerp benadrukt.

Bert Boon

In tekeningen en (grote) gekleurde collages onderzoek ik het menselijk onvermogen. Ik zie een groeiende kluwen van door menselijk handelen veroorzaakte kwesties. Wat we waarnemen is de voornamelijk buitenkant. Vanuit het Deleuziaanse rizomatische gedachtengoed van horizontale verbindingen, knooppunten en voortdurende staat van wording zoek ik naar het ongetoonde en het onderliggende. Daartoe ga ik in het atelier met allerlei materiaal aan de slag. Al spelend, vervormend en herschikkend maak, vernietig en maak ik opnieuw. Dit proces gaat door tot er een beeld ontstaat dat een ander zicht geeft of een spiegeling is van de werkelijkheid. En misschien een verheldering

Ada Leenheer

In haar werk ontmoeten fotografie en borduurkunst elkaar. Stillevens, dagelijkse observaties en fotografische beelden vormen het vertrekpunt, waarna draad, ornamenten en handmatige ingrepen nieuwe verhalen toevoegen. Binnen het thema Metamorfose onderzoekt zij hoe beelden kunnen veranderen, verschuiven en een nieuwe betekenislaag krijgen. Geborduurde patronen lopen over fotografie heen, verbinden het alledaagse met het decoratieve en brengen spanning tussen kwetsbaarheid, schoonheid en vervreemding. Haar werk beweegt zich tussen verstilling en transformatie. Het fotografische oog voor compositie, detail en sfeer blijft zichtbaar, terwijl het handwerk een tastbare, bijna intieme dimensie toevoegt. Zo ontstaan beelden die balanceren tussen werkelijkheid en verbeelding - uitnodigend, gelaagd en bedoeld om opnieuw bekeken te worden.

Martine Goulmy

Manon Babtist (1966) Oorspronkelijk ben ik opgeleid tot modeontwerper. Zo’n twaalf jaar geleden ontdekte ik mijn passie voor schilderen. Sindsdien richt ik mij volledig op het creëren van hyperrealistische schilderijen. Ik ben gefascineerd door deze kunstvorm en schilder het liefst eigentijdse, herkenbare onderwerpen in diepe, glansrijke kleuren. Mede geïnspireerd door mijn kinderen schilder ik supermarktproducten die verpakt zijn in plastic. Met dit werk wil ik aandacht vragen voor ons gebruik van wegwerpplastic. Ik leg onze huidige plasticverslaving vast voor toekomstige generaties, die zich wellicht niet meer kunnen voorstellen wat plastic ooit was wanneer single-use plastics definitief tot het verleden behoren. Die ontwikkeling gaat langzaam, maar gelukkig gestaag. Sinds 2024 mag ik mij Meester van het Realisme noemen. Mijn werk is opgenomen op de website van de Meesters van het Realisme: www.mastersofrealism.com. Mijn schilderijen maken deel uit van diverse particuliere en bedrijfscollecties.

Manon Babtist

Rosenhart Mosaics is de mozaïekstudio van Anouk Rosenhart (1988). Aan de Scuola Mosaicisti del Friuli in Italië heb ik een professionele vakopleiding mozaïekkunst gevolgd. Hier worden theorie- en praktijklessen gegeven in Romeins, Byzantijns, modern en portretmozaïek. Na drie jaar was ik Maestra Mosaicista. In 2014 kwam ik terug naar Nederland om atelier Rosenhart Mosaics op te zetten. Door middel van mijn werk wil ik het traditionele mozaïekambacht en de hedendaagse mozaïekkunst met elkaar verbinden.

Anouk Rosenhart

Mijn recent werk is expressief verhalend werk en gaat over zielsverwantsschap en loslaten.

Setine van der Noordaa

Jeroen Effern

Maartje Blans' werk bestaat uit schilderijen op doek, houten paneel, papier en/of glas, die een verstilde sfeer oproepen, waarin de natuur een belangrijke rol speelt. Om dit tot uitdrukking te brengen, speelt zij met verschillende materialen, gelaagdheid, schaduw, licht, lijn, kleur en ruimte. De resultaten zijn ongebruikelijke 'schilderijen', vaak met reliëf, waarbij het licht steeds weer voor een andere sfeer zorgt. Haar werk is dit jaar vijf keer in Taiwan te zien, waaronder tijdens drie museale tentoonstellingen, en daarnaast in Berlijn en Museum Belvedere. Eerder exposeerde zij onder meer op Taipei Dangdai Art Fair 2025, tijdens de Biënnale van Venetië in 2015, in Museum Flehite, Museum Belvedere en Museum Kranenburgh, tijdens de Wereldexpo in Shanghai, op Art Beijing en Art Taipei, en op tal van solo- en groepstentoonstellingen wereldwijd. Tijdens wandelingen door de natuur wordt Blans geraakt door verweerde boomschors, het lijnenspel van takken, de wolken en de zee. "De fragiliteit en tegelijkertijd de veerkracht van de natuur fascineren me en vormen een belangrijke inspiratiebron voor mijn werk." Naast de natuur zijn ook verstilling en rust belangrijke thema's in haar werk. Daarnaast vindt zij veel inspiratie in de filosofie van het Oosten. Deze Oosterse dialoog vormt een belangrijk thema binnen haar oeuvre. "Je bent van harte welkom om tijdens beide weekenden een bezoek te brengen aan mijn atelier, in de Waarderpolder (gratis parkeren), waar ik zelf aanwezig zal zijn. Daarnaast exposeer ik ook tijdens het eerste weekend in het Rosenstock-Huessy Huis, in hartje Haarlem. Leuk je te spreken!"

Maartje Blans

In mijn werk probeer ik mijn eigen weergave van de natuur, het landschap weer te geven. Het is vooral de verstilling in de natuur wat mij raakt en wat ik ook in mijn schilderijen probeer over te brengen. Het werken met olieverf en in lagen geeft mij de verdieping waar ik naar op zoek ben.

Ine van Loon

Margriet Gehrels (1974) studeert in 1998 af aan de Academie voor Beeldende Kunsten Sint Joost in Breda in Grafische Technieken en Tekenen. Haar atelier is gevestigd in Haarlem. Bestaat haar werk eerst voornamelijk uit tekeningen en grafiek, later beslaat dit ook video, schilderijen en installaties. Het werk van Margriet Gehrels is een persoonlijke pelgrimage, alleen zonder einddoel. Verwonderd en onderzoekend is zij constant op pad. Al reizend op zoek naar wie ze is, waar ze thuishoort, waar ze wil zijn. Getekende en geschilderde desolate landschappen, kleine objecten en installaties laten een persoonlijke ontdekkingstocht zien naar een doel dat altijd op afstand is, een ongrijpbaar verlangen. Het draait om de tocht, het gevoel dat je overneemt juist omdát je er nog niet bent. Margriet Gehrels verbeeldt haar persoonlijke reis, maar het wordt universeel doordat de kijker het beeld absorbeert en het eigen maakt en vertaalt naar zijn eigen zoektocht.

Margriet Gehrels

Imara Reuling

Willem Bergisch schildert fantastisch realisme in de stijl van de 16e en 17e eeuwse meesters.

Willem Bergisch

Mijn werk richt zich op de menselijke figuur en de psychologische kwaliteiten van mijn onderwerpen. Vanuit een klassieke opleiding in tekenen en schilderen onderzoek ik hoe subtiele gezichtsuitdrukkingen, lichaamstaal en sfeer emotionele diepgang kunnen overbrengen. Ik streef ernaar beelden te creëren die uitnodigen tot introspectie en zelfreflectie, en zo een stille psychologische verbinding tot stand brengen tussen het model en de toeschouwer.

Mischa Tranquilli

Mijn schilderijen en objecten ontstaan in het spanningsveld waar indrukken van wat er om mij heen gebeurt een persoonlijke reactie oproepen. In die reactie bepaalt het werk welke kant het op gaat. Mijn kunst ontstaat doordat iets in de buitenwereld mij intrigeert. Door deze impressie uit te werken wordt zij blijvend deel van mijn binnenwereld. Dit zichtbaar maken gebeurt in fases. Tijdens het proces komt er een stroom van associaties op gang. Het brengt me dichterbij datgene wat het werk van mij wil. Het is een constant zoeken naar evenwicht tussen de verf en de andere materialen. De spanning die dit opwekt vindt zijn weerslag op het eindresultaat. Er is voor mij geen grens tussen abstract en figuratief. Wie goed kijkt zal in mijn figuratieve werken, zoals in mijn series Past, Terminus en Enclosure, altijd wel abstracte elementen ontdekken en in mijn meer abstracte werken iets figuratiefs, zoals in mijn serie wandobjecten Remaining Traces. Door het bewerken van oude materialen of schilderijen ontstaat nieuw werk. Ik maak gebruik van bestaande vormen en structuren om er ineens een nieuwe invalshoek op los te laten.

Lizan van Dijk

Als beeldmaker onderzoek ik het thema transformatie. De transformaties die plaatsvinden in mijn eigen leven, maar ook de transformaties die ik ontdek en inzet bij het gebruik van verschillende processen tijdens het maken. Fotografische beelden, experimenten en onderzoek vormen de basis voor elk beeld dat uiteindelijk zijn eigen unieke vorm krijgt. De overgang tussen twee fases en dan speciaal het moment waarop de transformatie plaatsvindt vind ik het meest interessant.

Marleen Dalhuijsen

De laatste jaren ben ik vooral in twee disciplines werkzaam, tekenen en assemblages. Wat betreft het tekenen, heb ik me vooral toegelegd op bomen. Hoe meer ik me daarin verdiep, hoe meer ik me realiseer, hoe bijzonder bomen zijn. Ze hebben een hele wereld in zich, zoals portretten. Dat laat ik zien in potlood, inkt of houtskool. Daarnaast maak ik assemblages. Veel materiaal vind ik op straat verroeste ijzerstukjes, plastic, oud hout. Vooral interessant als het door de tijd is aangeraakt.

Dorothé van Schagen

Kunst maken is voor mij een vorm van onderzoeken en ontdekken. Elk werk start vanuit een vraag - over de samenleving, de natuur, of de verborgen spanningen die ons dagelijks leven bepalen. Ik zie mijn werk als een soort visuele journalistiek: niet om antwoorden te geven, maar om iets bloot te leggen, ter discussie te stellen en mensen aan het denken te zetten. Experimenteren zit in mijn bloed. Ik combineer technieken en materialen, en zoek voortdurend naar onverwachte manieren om een idee beeldend te maken. Ik werk met karton, hout en verpakkingsmateriaal - spullen die al een geschiedenis met zich meedragen. Die onvolkomenheden en dat verleden laat ik meespreken in het werk. Door lagen op te bouwen, dingen uit elkaar te halen en opnieuw samen te stellen, ontstaan composities waarin abstractie en betekenis elkaar vinden. Architectonische vormen, ritme en structuur geven houvast, maar intuïtie en nieuwsgierigheid bepalen uiteindelijk de weg. Ik ben altijd op zoek naar de juiste toon - hoe maak je iets dat mensen trekt én aan het denken zet? Thema's als macht, ecologie en menselijke verbondenheid komen steeds terug in mijn werk, maar wat me het meest fascineert zijn de tussenruimtes - daar waar systemen elkaar raken, waar natuur en samenleving door elkaar lopen, waar onzichtbare verbanden werkzaam zijn. Mijn werkproces is reflectief en tegelijk open. Ik wil dat mijn werk mensen even doet stilstaan - ruimte maakt voor verwondering, gesprek en verdieping. Een uitnodiging om beter te kijken, vragen te stellen en verbinding te voelen.

Annelies Veeze

Mijn werk gaat over het spanningsveld tussen het natuurlijke en het kunstmatige van deze wereld. Beiden hebben hun eigen schoonheid. Het gaat over het moeten zoeken naar een balans, om waarde van beiden in stand te houden. In die harmonie ligt de toekomst van onze wereld.

Mila Joling

Glaskunst is spelen met licht. In mijn werk leg ik de schoonheid van natuur, mens en dier vast in glas, waar kleur en licht de beelden laten spreken. Kom tijdens de kunstlijn langs in mijn atelier om mijn kunst en mijn werkplaats te bewonderen.

Cathelijne Los

'Draagbare Kunst met een verhaal' Na haar opleiding aan de Vakschool voor Goud-en Zilversmeden in Schoonhoven bezocht Sylvia van 1976-1981 de Rietveldacademie, waar zij de afdeling Vormgeving Metalen en Kunststoffen volgde en bovendien een paar jaar aan beeldhouwen deed. Na haar afstuderen legde zij zich toe op het vormgeven van sieraden en objecten. Omdat kleur in haar ontwerpen een belangrijke rol speelt, is zij gaan experimenteren met het elektrolytisch kleuren van metalen. Door middel van anodiseren ( het aanbrengen van een oxidelaag ) voorziet zij de huid van het metaal van een duurzame toplaag, die gemakkelijk kleur opneemt. Doordat Sylvia met lichte materialen werkt zijn de sieraden prettig te dragen. Sylvia's inspiratie komt uit de natuur. Bekend van haar zijn de 'Bloem-Vlinders', geïnspireerd op de hortensia's die voor haar atelier groeien. Haar nieuwste sieraden heeft zij letterlijk uit de zee 'gegrepen'. De schelpen die zij verzamelt komen overal vandaan. Zij bewerkt ze op verschillende manieren en creëert daarmee een uniek sieraad. Mosselschelpen voorziet ze van bladgoud, maakt ze draagbaar en toont zo hun grote schoonheid maar ook hun kwetsbaarheid.

Sylvia Blickman

Mijn inspiratiebron is de verbinding tussen alle leefvormen.

Marianne Dijkstra

Mijn keramiek is kleurrijk en divers. Klein gebruiksgoed, maar ook grotere sculptures. Mijn werk is vrolijk en decoratief. Ik vind inspiratie in natuurlijke vormen, herinneringen, teksten en patronen. Door mijn achtergrond als grafisch ontwerper en illustrator is mijn eigen stijl en handschrift duidelijk zichtbaar in mijn decoraties. Keramiek en borden decoreer ik met sgraffito: een techniek waarbij je in een laag gekleurde kleislip tekent. In uitgekraste lijnen en vlakken komt de oorspronkelijke kleikleur naar voren. Een intensieve en heel grafische techniek, met grote contrasten en strakke lijnen. Ik maak ook grote vazen en potten met bladeren en andere vormen uit de natuur. Ik glazuur ze in felle kleuren. In tegenstelling tot het grafische sgraffito-werk houd ik hierbij van overdaad. Veel vorm, textuur en felle kleuren. Tijdens het afronden van het ene project ben ik in mijn hoofd al bezig met het volgende. Er is nog zo veel te maken...

Sanneke Vlam

Alle beelden die nu - en ooit - zijn waargenomen in de buitenruimte worden in het hoofd opgeslagen en deels weer vergeten. Voor mij als schilder is het interessant hoe ongrijpbaar geworden beelden vanuit het geheugen langzaam weer vanuit vele lagen verf een vaste vorm krijgen. De visuele herinnering van een moment is zelden scherp, duidelijk of concreet. Mijn herinneringsbeelden bestaan uit talloze transparante momenten. Over elkaar heen gelegd. Helmuth van Galen (1955) is geboren in Haarlem en woont en werkt in diezelfde stad. Van 1979 tot 1981 zat hij op de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam en van 1981 tot 1985 volgde hij de opleiding aan de Academie voor Beeldende Vorming in Amsterdam.

Helmuth van Galen

Voor werk, zie mijn instagram account: gerard_veldman De wereld van “de beeldcultuur” is mijn inspiratiebron. De invloed op ons denken en doen door reclame, films, beeldende kunst, architectuur, mode en media zijn immens. Er is niet aan te ontsnappen. “Het intrigeert me dan ook om beelden en boodschappen uit de massa communicatie, doormiddel van vorm, inhoud en techniek in een andere context te plaatsen. Door dit te onderzoeken zie ik dat beelden en boodschappen andere betekenissen kunnen krijgen, waardoor andere perspectieven en ervaringen ontstaan. Dat vind ik interessant. Een veranderende context roept ook vragen op, vaak gaan die over codes en verwachtingspatronen. Ik heb niet overal antwoorden op, maar streef er wel naar om een andere (lees: rijkere) zienswijze en ervaring te bieden. Daarnaast is het element van kijkplezier in mijn werk ook belangrijk. De onderwerpen die mij boeien zijn gevarieerd, ik beweeg mij dan ook in de veelzijdige wereld van de communicatie, met al zijn dynamische uitingen. Ik laat mij hierin meevoeren en maak een selectie van items die mij raken en wil uitwerken tot een idee of concept. De keuze van onderwerpen worden ingegeven, door voor mij interessante vormen, onderwerpen en actualiteit. Is hierin een rode draad te bespeuren? Ik denk het wel, ik zie elk werk als een volgende stap in mijn zoektocht. Er zijn in mijn werk diverse raakvlakken zoals, benadering van onderwerpen, inhoudelijke interesse gebieden, de manier van uitvoering en de gekozen stijlen. Al deze facetten zijn in meer of mindere mate terug te vinden mijn werk/schilderijen.

Gerard Veldman

Mijn werk is een taal zonder grammatica. Het is poëzie die niet rijmt, maar resoneert.

Arjan Bosch

Marlies haar schilderijen zijn realistisch en vaak opgebouwd met acryl waarna ze doorgaat met olieverf. Ze maakt vaak stilleven maar ook portret in opdracht.

Marlies Schultheis

In mijn beeldend werk ben ik nog altijd op zoek naar dat iets, maar wat dat iets is, weet ik pas als ik dat gevonden heb..

Ingrid Donkelaar

Wat je ziet, ben je zelf. Naast kijken, zie ik. En ik luister, spiegel en reflecteer. Ik schilder met beelden en woorden en koester mijn leven lang al een voorliefde voor reflectie. Het licht (of de schaduw) die je omgeving werpt op jou. Die de ander werpt op jou. En jij op die ander. Ik maak ‘portretten’ in woord en beeld en ik wil anderen bewegen met beelden die raken. Ik werk met pen, inkt, verf, krijt/verfstift in combinatie met fotografie en/of monoprint via onder meer gelliplaat en zeefdruk. Kijken, observeren, studeren en reflecteren blijf ik doen. Want niemand is plat, je blik kun je scherpen en wat je ziet ben je zelf.

Fook Hali

Christel Bouwmeester-Wassenaar (1974) is een tekenaar met voornamelijk zicht op stad en slaat daarin bruggen tussen heden, verleden en fictie. Dit jaar is ze bezig geweest met een paar projecten die haar zicht ietswat deed verschuiven. Enerzijds naar een specifiek stukje geschiedenis uit Haarlem en anderzijds naar de inheemse natuur van Nederland. Elk van deze projecten herbergt in zichzelf al het fenomeen metamorfose, maar in haar atelier neemt ze je mee langs het proces van beginfase tot eindresultaat. Locatie: Parkstraat 5 - atelier | 7-8 november Locatie: Koepel Haarlem - cel 55 | dagelijks te zien tijdens openingstijden

Christel Bouwmeester-Wassenaar

Dit jaar 2026: De metamorfose van plaat of draad naar sieraad draait om ambacht, vormgeving en persoonlijkheid. Bij mijn ontwerp dit jaar zie je dat een eenvoudig stuk zilver - een plaat of draad - verandert is in een uniek, handgemaakt ontwerp dat aansluit bij de drager. Voor de expositie heb ik een serie van 6 nieuwe ringen gemaakt.

Dorien van Benthem

Marjan Jaspers

Nieuwe tijden nieuwe dingen In een tijd dat alles al gemaakt lijkt te zijn neemt Kees Juffermans alles wat 100 jaar industriële vormgeving voor hem klaar heeft gezet ter hand En plaatst het in een nieuw daglicht. Een wereld steeds op zoek naar vernieuwing geeft een oneindige stroom van prachtige materialen, voorwerpen uit een tijd dat tijd geen rol speelde en de tand des tijds moesten doorstaan. Hij gebruikt ze nu waarvoor ze uiteindelijk bedoeld waren.

Kees Juffermans

Mijn keramiek is veelzijdig, het ontwerpproces is een spel met vorm, functie en betekenis. en dat in klei.. Inspiratie vind ik overal: een gevonden voorwerp, een plastic kan, een symbool met een verhaal, heel de mens van top tot teen..... Dat maakt de ontwerpen veelzijdig. Van handgevormde vazen tot fragiele stapelingen, van gegoten gebruiksgoed tot gecontrueerd lijnenspel in gebakken klei. Keramiek dat kan hangen, liggen of staan, om te gebruiken, van te genieten en naar te kijken.

Cora Verhoog

Mijn werk is geïnspireerd op architectuur, hedendaagse media en beelden uit mijn vroege jeugd. Teken -en schildertechnieken worden door elkaar heen toegepast, waarbij patronen en grafische elementen een rol spelen. De inkttekeningen gebruik ik als voorstudie, soms komt er in een latere fase een geschilderde versie uit.

Neeltje Mooring

De serie foto’s die ik dit jaar wil laten zien, is genaamd IAMYOU en betreft een keuze uit straatfoto’s van 1x1 meter die ik in de loop van de jaren over de hele wereld gemaakt heb. In deze serie vervang ik de gezichten van personen door die van mijzelf. In IAMYOU word ik zelf degene die ik fotografeer. In deze serie wil ik laten zien dat we allemaal hetzelfde zijn. De verschillen zitten alleen in de locaties, gewoontes en overtuigingen. Het thema en de foto’s sluiten aan bij het idee dat we als samenleving openstaan voor andere culturen en ons richten op de overeenkomsten.

Geek Zwetsloot

Merijn van Beusekom (Huizen, 1988) is een veelzijdig multikunstenaar: ze is theatermaker, schrijver en maakt handgemaakte collages. Ze creëert speelse, humoristische werken waarin vintage en moderne elementen samenkomen. Zo ontstaan absurde werelden die de kijker doen grinniken. In al haar werk schuwt ze de donkere kanten van het leven niet. Melancholie is haar lievelingsemotie; deze bevat zowel hoop als tragiek. Haar remedie om het leven door te komen is spelen: in het theater met verhalen, taal, het lichaam en beeld, én met grote bakken oud papier en simpelweg een schaar.

Merijn van Beusekom

Mijn abstracte werken ontstaan vanuit een onderzoekend proces waarin collage en drukkunst samenkomen. Vaak begint een werk met een vorm of een kleurcombinatie. Van daaruit veranderd het beeld zich stap voor stap. Ik werk intuïtief en laat veel ruimte voor toeval, experiment en ontdekkingen tijdens het maakproces. De druktechniek vormt daarbij een belangrijk uitgangspunt. Ik zie het drukproces als een middel om te onderzoeken en te spelen. Door te werken met verschillend drukmateriaal, en meerdere drukgangen ontstaat het werk laag voor laag. Iedere afdruk is het resultaat van verschuivingen en keuzes tussen kleur, vorm en structuur. Kleur speelt een belangrijke rol in mijn werk. Grote kleurvlakken worden afgewisseld met kleinere details en patronen. Tijdens het maakproces zoek ik naar een balans tussen de onderdelen, om een fijne compositie te maken. Mijn werk verwijst niet direct naar de werkelijkheid, maar laat ruimte voor een eigen interpretatie. Ik vind het belangrijk dat mijn werk de kijker uitnodigt om langer te blijven kijken en een prettig gevoel geeft. In een tijd waarin veel informatie voortdurend om aandacht vraagt, hoop ik met mijn werk een moment van vertraging te creëren die de ruimte geeft om ook stil te staan bij momenten die het leven prettig maken.

Rosanne van der Meer

De vraag “Waar kom je vandaan? Waar ga je heen?” vormt de rode draad in het werk van Marion Boon. Daarmee onderzoekt zij de beweging van mensen in de breedste zin van het woord. Zij maakt portretten, zowel van individuen als groepen, veelal van jonge mensen. Haar inspiratie haalt zij uit de beelden, die dagelijks tot ons komen via de media. In haar geengageerde werk probeert Marion de kijker op het verkeerde been te zetten. Dit doet zij door de schilderijen te voorzien van geborduurde songteksten, die soms wonderlijk goed op het beeld aansluiten en er soms juist haaks op staan. Daarnaast bestaat de basis van haar werk uit krantenfoto's of -koppen, dat het werk een extra gelaagdheid geeft. Het is Marions manier om aandacht te vragen voor compassie en medemenselijkheid als we geconfronteerd worden met beelden uit het nieuws waar we uit ongemak of schaamte liever van weg willen kijken.

Marion Boon

Fotograferen doe ik, als autodidact, al jaren o.a. tijdens mijn buitenlandse reizen, puur op gevoel, vastleggend wat ik zie en wat mij aanspreekt. Met een scherp oog voor detail, lijnenspel, sfeer en compositie, leg ik beelden vast die verwondering oproepen, een verhaal vertellen en soms onwerkelijk lijken. “Ontdekkend” kijken noem ik dat.

Alexa Hillen

Marja Verhage

Ik ben een expirimenteel beeldmaker, schilder en ontwerper. In mijn werk combineer ik op het moment hout, oud ijzer, restmaterialen en gevonden objecten tot sculpturen en series met een eigen beeldtaal. Door assemblage, herhaling en minimale ingrepen ontstaan vormen die balanceren tussen figuratie en abstractie. Sporen van tijd, gebruik en toeval spelen een belangrijke rol binnen mijn werk. Ik hou van materialen die al een geschiedenis met zich meedragen: verweerd hout, versleten onderdelen of objecten die ooit een praktische functie hadden. Door deze elementen opnieuw samen te brengen ontstaan nieuwe karakters, ritmes en verhoudingen. Ik werk intuïtief, maar ook seriegericht. Binnen vaste vormen onderzoek ik hoe kleine verschillen kunnen leiden tot individualiteit en herkenning. Thema’s als tijd, herhaling, imperfectie en identiteit keren daarbij steeds terug. Mijn werk beweegt zich tussen speelsheid en verstilling en nodigt uit om langer te kijken naar materiaal, vorm en detail. Een belangrijk onderdeel van mijn praktijk vormt de serie recyclemannetjes: kleine, karaktervolle mini's opgebouwd uit restmaterialen en gevonden objecten. Rond deze serie is inmiddels een boek verschenen, waarin de ontwikkeling en beeldwereld van deze figuren centraal staan. Voor meer info zie www.goglings.com. Dus dat is voor mij het uitgangspunt geweest en van daaruit ontstaan wekelijks nieuwe ideeën. Vandaar dat de website nu nog op deze recyclemannetjes gericht is. Dat wordt uitgebreid zolang ik verder wandel. Waarde verdwijnt niet wanneer iets breekt of zijn functie verliest…

Martijn Rengelink

Welkom in mijn atelier. Ter plekke vertel ik graag het een en ander over mijn werk.

Marion Kieft

Natuur als onuitputtelijke bron van inspiratie. Experimenteel, intuïtief en organisch. Dit kenmerkt de onderzoekende manier van werken van Lily Elisabeth (van Rosmalen). Zonder vooropgesteld plan gaat zij de dialoog met het materiaal aan. Al werkend vindt een werk zijn uiteindelijke vorm en, soms pas veel later, betekenis. Het is een constant avontuur waarin zij zelf vaak verrast wordt door wat zich ontrolt: de uitkomst is meestal (semi) abstract werk waarin een bepaalde sfeer wordt opgeroepen. Hiermee kan zij uitdrukking geven aan haar fascinatie voor natuurlijke structuren en gelaagdheid zoals die in oneindig veel vormen aanwezig zijn in de natuur. Dit is een terugkerend thema in haar werk. Zij schildert, tekent en werkt met mixed media.

Lily Elisabeth van Rosmalen

Henny Stevers

EEN DRAAD TUSSEN WERELDEN, jeg savner dig Een stukje intimiteit prijsgeven In mijn werk tast ik de contouren af van nabijheid en afstand. Dit keer is het gemis van mijn kleindochter, die haar voeten zet in Kopenhagen, terwijl mijn hart in Heemstede klopt, dat mij aan het werk zet. De afstand tussen onze steden is tastbaar, bijna zintuiglijk voelbaar als een ruimte die gevuld is met verlangen. Haar nabijheid is emotioneel intens, haar fysieke afwezigheid des te schrijnender. Door haar te vangen in tientallen ‘oneline drawings’, met pen en daarna in draad, probeer ik de ruimte en de taal tussen ons te overbruggen. Het was fantastisch om de fysieke afwezigheid op deze manier te minimaliseren. De ‘oneline drawings’ hebben mij uiteindelijk ook gestimuleerd om verf in te zetten om te ervaren of ik dan alsnog een ruimte en taal kan vinden die mij steeds dichterbij zal brengen. De draden en lijnen verbinden, omhelzen, houden vast wat vluchtig is. Maar ondanks deze zoektocht, blijft het ‘Cute’ in haar verschijning onvermijdelijk aanwezig. ‘Cute’ in de kunst, een lang taboe, te eenvoudig, te weinig serieus, te zoet, maar zie wat er nu in de wereld gebeurt. ‘Cute ‘wordt een wapen, een middel om te verbinden, om te rouwen, om te troosten en hoop te tonen zonder angst voor eenvoud en tederheid. Stukje intimiteit prijsgeven Het aangaan van een relatie kan intimiteit voortbrengen. Het een kan niet zonder het ander: intimiteit kan alleen plaatsvinden wanneer iemand een relatie met een ander aangaat, in de breedste zin van het woord. Omgedraaid is echter veel mogelijk. Relaties zonder intimiteit zijn er genoeg. Het prikkelt mijn fantasie. Interessant vind ik het proces dat (in mijn hoofd) in gang gezet wordt. Juist het aangaan van de verdieping vind ik interessant en daarom is het woord intimiteit aanwezig.

Jeannette de Bruin

Mijn werk is voornamelijk figuratief, zowel in mijn tekeningen als in de keramiek. Ik wil graag de "gewone" mensen laten zien waarin je jezelf kunt herkennen. Soms zijn dat wat ongemakkelijke situaties maar dat maakt het voor mij juist charmant. Daarnaast licht ik graag aspecten uit zowel in mijn tekeningen als met kleine assemblages. De zachte vacht van een kat of een parfumflesje wat qua vormgeving al prachtig van zichzelf is.

Marja van Bezu

Ik speel graag met een kinderlijke verwondering die in schril contrast staat met de onderliggende sociale kwesties waarop ik mijn kunstenaarspraktijk bouw. Tijd is hierin een essentieel element. Dit komt zowel terug in de thematiek (rouw) als in mijn materiaalkeuze (zoals bloemen). Materiaal dat fragiel en vergankelijk is, brengt een specifiek gevoel teweeg, het is vluchtig en voelt uniek, omdat het er immers maar voor even is. Het is echter niet mijn bedoeling om mensen het gevoel te geven dat zijzelf fragiel en tijdelijk zijn. Hoewel sterfelijkheid een belangrijk thema is binnen mijn werk, vind ik het nog veel belangrijker om met mijn kunst bewustwording te creëren van ons precaire, maar vooral ook wonderlijke leven. Ik geloof dat er schoonheid schuilt in verval. Met mijn kunstinstallaties creëer ik locatiespecifieke werken die resoneren met het ontwerp, de geschiedenis en de dramaturgie van de ruimte. Als beeldend kunstenaar en scenograaf manipuleer, ervaar en benadruk ik een specifiek besef van plaats en tijd. Ik zie mijn praktijk als een voortdurend onderzoek naar de verschillende perspectieven en de mogelijke meerstemmigheid (polyvocaliteit) binnen mijn onderwerp. Hoewel het verhaal per project verschilt, is de zoektocht naar het 'tastbare onzichtbare' de rode draad binnen mijn kunstenaarschap. Ik maak veelal kunst over de sporen en objecten van geleefde levens.

Madelief van de Beek

Artist statement Tine Appelman kunstlijn 2026 Ik maak kleine, krachtige beelden in speksteen. De vorm van de steen daagt mij uit en vertelt mij waar ik heen wil en dat is een verrassende ontdekkingstocht. Tijdens het wegbeitelen ontstaat bijna als vanzelfsprekend een figuur, die mij tijdens dit creatieve proces steeds meer fascineert en waarbij de al aanwezige vormen van de steen een onderdeel worden van de uitbeelding. Naast speksteen heb ik ook veel beelden gemaakt in klei of boetseerwas die ik vervolgens in brons liet gieten.een totaal ander proces van creëren waarbij ik bouwend en vanuit een gedachte of een concept tot een beeld kwam. De beelden die ontstaan zijn merendeel gestileerde vogel of mensfiguren Het is altijd een dialoog met mij en het materiaal wat mij mateloos blijft boeien.

Tine Appelman

In mijn werk onderzoek ik de grens tussen natuur, menselijke verbeelding en cultureel erfgoed. Vogels, bloemen, wolken en menselijke portretten vormen het vertrekpunt voor beelden waarin werkelijkheid en fantasie in elkaar overvloeien. Ik werk vanuit mijn fascinatie voor oude meesters, historische ornamenten, museumcollecties, sprookjes en haute couture. Deze verwijzingen combineer ik met een eigentijdse beeldtaal en digitale technieken. Zo ontstaan zorgvuldig opgebouwde composities waarin ieder detail een betekenis draagt: van zelfontworpen sieraden, geïnspireerd op objecten uit de collectie van het Smithsonian, tot patronen en vormen die verwijzen naar Delfts aardewerk, de Nederlandse Gouden Eeuw en Europese schilderkunst. Terugkerende thema’s in mijn werk zijn identiteit, transformatie en de behoefte om betekenis te geven aan het onbekende. In *Birds Dressing Up* krijgen vogels door kleding, sieraden en ornamenten een bijna menselijke persoonlijkheid. De serie speelt met onze neiging om schoonheid, status en karakter toe te kennen aan wat we zien. In *Transit* vormen wolken het decor voor een meer verstild onderzoek naar overgang en vergankelijkheid. De werken verbeelden de ruimte tussen het bekende en het onbekende en stellen de vraag wat er mogelijk volgt na dit leven. *Genesis* brengt mijn vroegste portretten samen. Deze werken zijn geïnspireerd op oude meesters, sprookjesfiguren en de natuur en markeren het begin van de beeldwereld die ik sindsdien verder ontwikkel. Mijn werk nodigt uit om langer te kijken. Achter de schoonheid en verfijning bevindt zich steeds een tweede laag: een verhaal over wie we zijn, hoe we onszelf vormgeven en hoe kunst, natuur en geschiedenis in onze verbeelding met elkaar verbonden blijven.

Annika Versloot van der Velden

Luna Meis is het pseudoniem van Ineke van der Schuit. www.lunameis.com

Luna Meis

FOTOGRAFIE: Ik exposeer met stillevens in de stijl en sfeer van de oude meesters. Na het overlijden van mijn vader en schoonvader gingen hun antieke spullen door mijn handen. Ik kende deze spullen van kinds af aan omdat ze altijd in hun huizen stonden. Ze werden gekoesterd, verzorgd en onderhouden. In deze tijd waarin alles steeds sneller gaat en er zoveel overproductie en consumptie is, besloot ik te gaan werken met deze spullen. De oude meesters vormden mijn inspiratiebron. Het zijn beelden die in het collectieve geheugen gegrift staan. Beelden die je niet alleen ziet maar ook voelt. Naast de oude meesters exposeer ik ook met interieur-beeld en wat natuur fotografie. Alles roept op tot vertragen, verstillen. Ik schilder met mijn camera. SCHILDERWERK: Naast fotograferen werk ik ook graag met verf, linnen doeken, papier en kwasten. Ook hier stillevens en landschappen. Alles in heldere kleuren waarbij ik hou van oneffenheden, structuren en vlekken Ik omarm het toeval en wat door intuïtief te werk te gaan ontstaat.

Anouk De Kleermaeker

De werken van Martine Lemmens zijn vaak ruimtelijk, maar zij werkt ook graag in het platte vlak. De beelden zijn abstract en/of deels figuratief. Het werk ontstaat intuïtief en associatief maar met een sterk beeldend karakter. Textiel en vilt biedt haar de mogelijkheid tot meer gelaagdheid. Hierdoor speelt de textuur van het materiaal een essentiële rol in haar werken. Ze zijn haar visualisatie van intermenselijke relaties, vergankelijkheid, imperfectie en natuur. Ook maakt zij gebruik van autobiografische elementen.

Martine Lemmens

Emilie Jansen

Kwetsbaarheid, schoonheid en verval komen veelvuldig voor in mijn werk, waarbij de mensfiguur centraal staat. De snelheid waarmee een leven voorbij gaat, roept de vraag op hoe waardevol een mensenleven is en wat we ermee moeten doen!

Marie-Thérèse Dijkman

Waar het mij om gaat De verandering van ons klimaat en opwarming van de aarde kent inmiddels veel desastreuze gevolgen, maar nog steeds heeft het niet tot gevolg dat we daar de juiste maatregelen voor treffen. Kan ik zorgen dat het mensen zodanig raakt, dat ze er ook over na gaan denken en proberen er wat aan te doen. Kan ik mensen zó raken? Wat moet ik dan laten zien? Wat wil ik laten zien? Niet het ter ziele gaan van onze aarde, althans niet alleen maar ellende laten zien. De ellende op een mooie, poëtische manier laten zien. Wat hebben we nog, hoe kunnen we het behouden? Of zelfs hoe we weer wat terug kunnen krijgen. Mijn gemoedstoestand heeft invloed op hoe ik het wil laten zien. Het smelten van sneeuw en ijs is vloeibaar, transparant en kwetsbaar. Hoe geef ik dat op een plat vlak weer, want dat is waarmee ik kan en wil werken. Ik laat nu met dun transparant kaasdoek vooral die kwetsbaarheid zien. Kwetsbaar en doorschijnend moet het dan ook blijven met verdunde waterige transparante verf. Dunne lijnen getekend of geborduurde draden geven vorm aan het beeld.

Octavie van Vloten

Presentatie van een project met als titel 'Saenredam's Graf' waarbij fotografie, schilderkunst en poëzie verbonden worden met de grafstenen en muren van de Sint Bavo in Haarlem.

Annemarie Timmer

Hans Peter Föllmi

Tijdens Kunstlijn 2026 presenteer ik samen met auteur/acteur Wil van der Meer ons boek 'Stil Leven, portretten uit de keuken van een hospice'. De sfeer en het gevoel die in de verhalen en de recepten naar voren komen heb ik vertaald in een stilleven met in de hoofdrol een van de ingrediënten uit het recept. De gelaagdheid die zo interessant is in een landschap wil ik terugvinden in een stilleven. Met het toespitsen op stillevens probeer ik de abstractie deels terug te brengen in realisme of in ieder geval een impressie ervan. Door me te laten inspireren door een specifiek verhaal (van Wil van der Meer) schilder ik het gevoel, de sfeer, de emotie in het werkelijke realistische stilleven.