Google My Maps: de 7 grootste beperkingen (en wanneer je een alternatief nodig hebt)

Door localthings · Geplaatst op 2 juli 2026 · bijgewerkt op 20 september 2026

Kort antwoord

Google My Maps is een capabele gratis kaartbouwer met maximaal tien lagen, kleuren, iconen, foto's, spreadsheetimports, publieke links en embeds.
De echte beperkingen zitten niet in publiceren, maar in de vaste Google-interface, het laagmodel, de publieksweergave, de capaciteit en het ontbreken van een eigen domein of gedetailleerde kaartstatistieken.
Kies My Maps voor persoonlijke kaarten, kleine samenwerkingen, lijnen en brede imports. Kies een alternatief wanneer de kaart als branded publieksdirectory moet werken.

Google My Maps is meer dan een verzameling pins. Je kunt lagen maken, kleuren en iconen instellen, foto's toevoegen, spreadsheets importeren, samen bewerken, een kaart openbaar delen en hem gratis op een website insluiten. Voor een reisplanning, buurtinventarisatie of kleine samenwerking is dat vaak precies genoeg.

De grenzen worden zichtbaar wanneer de kaart zelf een publiek product wordt voor een bedrijf, gemeente, vereniging of evenement. Wij bouwen localthings en hebben dus belang bij die vergelijking. Daarom baseren we de zeven punten hieronder op de officiële Google My Maps-documentatie, gecontroleerd op 20 september 2026. We hebben My Maps niet naast localthings in een klantproject getest.

1. Styling is geen volledige huisstijl

My Maps heeft wel degelijk styling. Google documenteert eigen kleuren en iconen per locatie, groep of datacategorie. Dat is genoeg om onderwerpen van elkaar te onderscheiden.

De beperking is de laag erboven: de publieke kaart blijft herkenbaar een Google My Maps-product. De gedocumenteerde publicatieopties bieden geen eigen logo, volledig vormgegeven kaart-plus-lijstscherm of publicatie zonder Google-interface. Voor een kaart die als onderdeel van een merk of evenement moet voelen, is markerstyling iets anders dan een volledige huisstijl.

2. Bezoekers werken met maximaal tien lagen

Een My Maps-kaart heeft volgens Google maximaal tien lagen. Makers kunnen locaties, lijnen en vormen over die lagen verdelen. Bezoekers kunnen lagen vervolgens tonen en verbergen.

Dat is dus wel een vorm van filteren. Het is alleen een ander model dan een publieksdirectory met vaste categoriefilters, gecombineerde selecties en een lijst die op dezelfde filters reageert. Tien goed gekozen lagen werken prima voor een overzichtelijke kaart. Voor veel categorieën of meerdere filterdimensies wordt het laagmodel sneller een ontwerpbeperking.

3. Locatie-informatie volgt de tabel, niet een kaarttemplate

My Maps kan meer tonen dan een titel en één zin. Je kunt informatievelden in een datatabel beheren en foto's of video's aan locaties koppelen. Bij een herimport kunnen die media en eigen stijlen behouden blijven.

Wat de officiële bediening niet biedt, is een herbruikbare publiekskaarttemplate waarin je velden als openingstijden, prijs, telefoonnummer en website een eigen presentatie of vaste actie geeft. De geïmporteerde kolommen blijven vooral kaartdata. Een product met gestructureerde locatiekaarten past beter wanneer iedere plek dezelfde scanbare opbouw en bijvoorbeeld een vaste routeknop moet krijgen.

4. Er gelden harde kaart- en importlimieten

Google noemt maximaal 10.000 lijnen, vormen of plaatsen per kaart en maximaal 2.000 per laag. Een bestand voor één import mag eveneens niet meer dan 2.000 rijen bevatten. Een kaart met meerdere lagen kan dus groter zijn dan één losse import, maar grote datasets vragen opsplitsing en beheer per laag.

My Maps ondersteunt daarbij juist veel formaten: CSV, TSV, KML, KMZ, GPX, XLSX en Google Sheets. De beperking is niet de breedte van de import, maar hoeveel objecten je per laag en import kunt verwerken.

5. Embedden kan gratis, maar de Google-interface blijft

Een openbare My Maps-kaart kun je zonder betaald kaartabonnement als iframe op je website zetten. Dat is een sterk punt, geen ontbrekende functie.

De afweging is hoeveel controle je over het resultaat hebt. Google beschrijft een publieke My Maps-embed, niet een white-label bezoekersinterface die je navigatie, kaartenlijst en merkcomponenten overneemt. Wil je alleen een werkende kaart in een artikel, dan is dit vaak genoeg. Moet de kaart aanvoelen als een vast onderdeel van je website, dan kan de standaardinterface gaan knellen.

6. Publiceren op een eigen kaartdomein hoort niet bij het product

De officiële deelopties zijn een gedeelde URL, een openbare kaart en een embed op een bestaande website. Google documenteert geen publicatieroute waarbij de zelfstandige kaart op jouw eigen subdomein draait en de externe productinterface verdwijnt.

Dat verschil is vooral relevant voor campagnes, ledenkaarten en klantportalen waarbij de kaart zelf de bestemming is. Voor een kaart die alleen via een Google-link wordt gedeeld, levert een eigen domein weinig extra waarde op.

7. My Maps is geen bezoekersanalytics-product

De My Maps-hulp beschrijft maken, delen, downloaden, printen en embedden. Zij documenteert geen rapportage per locatie, zoekactie of kaartinteractie. Dat is geen probleem bij een persoonlijke kaart, maar wel wanneer je wilt leren welke categorieën bezoekers gebruiken of welke plekken ze openen.

Dit punt is bewust precies geformuleerd: we concluderen niet dat Google nergens een weergaveteller kan tonen. De beperking is dat My Maps geen gedocumenteerde set publieksanalytics biedt voor het verbeteren van een locatiekaart.

Wanneer is Google My Maps de juiste keuze?

Kies My Maps wanneer gratis publiceren en samenwerken via Google belangrijk zijn, of wanneer je lijnen, vormen, routebeschrijvingen en brede bestandsimports nodig hebt. Het past goed bij een vakantieplanning, projectinventarisatie, leskaart, kleine samenwerking of openbare kaart waarbij de Google-interface geen bezwaar is.

Een kaart hoeft dus niet privé te zijn om bij My Maps te passen. Je kunt hem openbaar maken en embedden. De vraag is of de kaart vooral informatie moet visualiseren of zelf als verzorgde publieksdienst moet functioneren.

Wanneer heb je een alternatief nodig?

Vergelijk een alternatief wanneer meerdere van deze eisen gelden:

De kaart moet een eigen merkinterface, logo en kaart-plus-lijstweergave hebben.
Bezoekers moeten met vaste categorieën of meerdere criteria kunnen filteren.
Iedere locatie moet dezelfde gestructureerde velden en actieknoppen krijgen.
Je wilt publiceren op een eigen subdomein zonder externe productinterface.
Je wilt interacties op de kaart en per locatie kunnen meten.

Een no-code kaartenbouwer zoals localthings is voor die smallere publieksflow gemaakt. Je importeert CSV of geplakte spreadsheetrijen, richt categorieën en huisstijl in en publiceert eerst via een vaste link. Embedden is beschikbaar vanaf Basis; een eigen domein en kaartanalytics horen bij Premium. De actuele grenzen staan op de prijzenpagina. Bekijk ook de directe vergelijking tussen Google My Maps en localthings.

Overstappen: exporteer de data, bouw de presentatie opnieuw

Google laat je een volledige kaart exporteren als KML of KMZ en afzonderlijke lagen als CSV. localthings importeert CSV, JSON of geplakte spreadsheetrijen. Voor de meest directe route exporteer je daarom iedere relevante My Maps-laag als CSV en voeg je die bestanden in Studio samen of apart toe.

Reken er niet op dat de presentatie automatisch meeverhuist. Controleer de kolommen, categorieën, kleuren, foto's en kaartteksten na de import en bouw de publieksweergave opnieuw op. Hoe lang dat duurt hangt af van het aantal lagen, locaties en uitzonderingen; daar is geen betrouwbare vaste uurclaim voor.

Bronnen en beoordelingsmethode

Gecontroleerd op 20 september 2026. De links zijn primaire Google-bronnen en geen affiliatelinks:

Voor de negatieve productgrenzen hebben we alleen geconcludeerd wat binnen deze actuele, officiële bediening niet wordt aangeboden. Functies kunnen veranderen; controleer de Google-documentatie opnieuw voordat je een definitieve productkeuze maakt.